Prematuur 2

in mijn vorige blog vertelde ik de inleiding naar de geboorte van onze dochter. En hier het vervolg.

De ambulance komt me ophalen bij de verloskundige. De broeder zegt: ik heb je eerder gezien. Ik antwoord: vast niet. Ik ben nog maar 1x met de ambulance meegereist .

Hij zegt dat klopt. Daar was ik bij. Hoe bijzonder is dat ?

De rit maar het UMCG was alles behalve leuk. Met toeters en bellen gingen we op weg. Maar ik had niet echt het gevoel dat onze uk ieder moment zou komen en vond die toeters en bellen niet echt nodig.

 In het UMCG deed de arts controles en kwam tot de conclusie dat alles eigenlijk wel goed verliep. Behalve dat ik al 4cm ontsluiting had bij een zwangerschap van 26 weken.

Ik werd op een kamer geplaatst met antibiotica, weeënremmer, longrijpers en rust. Zelf had ik echt niet echt het gevoel dat de uk zou komen maar in je hoofd bedenk je ondertussen van alles.

Ik kwam het ziekenhuis binnen op zondagavond. De arts vertelde me op dinsdag dat de weeenremmers nu afgebouwd zouden worden en daarna volgt een dag rust en eventueel opnieuw weeenremmers.  Maar als alles die nacht rustig zou blijven ik de volgende dag naar huis toe mocht. Dit vond ik een fijn vooruitzicht want ik miste mijn peuter thuis enorm.

Ook het gesprek met een kinderarts van de NICU verliep prettig. Een afspraak voor een rondleiding op de ic voor pasgeborenen zouden we later die week inplannen want er was immers geen haast.

Tja toch dacht onze kleine er andes over. Lees hierover meer in mijn volgende blog.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s