Prematuur-info-websites

Totslot deel hier hier nog een aantal websites waar ik informatie vond mbt prematuren. 

  
Helaas wist ik zelf niet af van het bestaan van Earlybirds anders had ik ze zeer zeker gevraagd om een mooie reportage te maken. Ik schreef al eerder een blog over Earlybirds. Hier kan je het terug lezen. 

  
Babyboek voor prematuren. Ook hier schreef ik een blog over. Deze kan je hier terug lezen.

  
 Een zeer informatieve website is Couveuseouders

Een website met Prematuurkleding mag natuurlijk niet ontbreken.

  
En deze Website vol prematuur hebbedingetjes. Altijd leuk om rond te kijken.

En totslot de website Kleine kanjers. 

onze prematuurdochter

Als afsluiting een kleine blik in ons foto-album. Ik plaats hier wat algemene foto’s want tijdens het bladeren in het album merk ik toch dat veel foto’s te persoonlijk zijn om hier te plaatsen.

Maar jullie kunnen wel zien hoe klein ze was en wat er zoal bij ons centraal stond.

Iedere stap vooruit was een mijlplaal.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Hier werd je geboren.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
wat was je klein !!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(borst)voeding kreeg je via de sonde.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Bijna 3 maanden zat jij met deze snoertjes verbonden aan de monitor. ( dit was 1 van de vele setjes)
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
maart 2012. Je verhuisd naar het Martini ziekenhuis.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
maart 2012
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
je wordt groter en groter
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
1e paasdag. Je verruilt je couveuse voor een wiegje ! Je kan jezelf goed warm houden en weegt nu circa 2 kg.
Groningen-20120513-00909
mei 2012
roos thuis
17 mei ! We gaan naar huis ! Welkom thuis Roos. Je weegt nu iets meer dan 3 kg
IMG_0092
Grote broer mag trakteren bij de opvang en de geboorte-kaartjes gaan op de post.
Veendam-20120629-01208
juni 2012
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
februari 2013. We nemen een kijkje op de ic voor pasgeborenen.  (dit voelt heel vreemd)
Veendam-20120801-01541
oja, en bloedprikken is helaas te vaak vaste prik. Je gaat dit steeds minder leuk vinden en mama vindt het ook echt niet leuk meer. Je hebt zoveel verdriet.
Veendam-20120520-00968
augustus 2012 . Een klein lief tevreden meisje
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Hieper de piep 3 jaar.

Prematuur-mama

ik ben een mama van een prematuur. Het is bijzonder en speciaal.

De eerste dagen, weken bestonden uit angst, vragen en zorgen.

Net bevallen, gezond verklaard en hup je mag de volgende dag naar huis. Helaas zonder kind maar wel met heel veel zorg om je kindje.

Maar al snel weet je je weg te vinden en leer je allerlei medische termen en je nieuwe dagritme te vinden tussen thuis, ziekenhuis, peuter thuis en baby. 

Saturatie, apeneu, ctg, dip, codeine, couveuse, Infarct, infectie, transfusie, neusbril, cpap, buidelen, bilirubine-lamp, verpleegkundige, kinderarts, co-assistent, geen onbekende woorden.

prikjes, echo’s, ctg, oogcontrole, bloedtransfusie’s, het hield niet op.

En alle piepjes, ook wij weten bij welk piepje we de monitor in de gaten moeten houden of wanneer we ze mogen negeren.

Naar mate de dagen weken werden, werden wij bekende op de afdeling en leerde we ouders kennen. Ouders met een eigen verhaal. Een verhaal mbt hun zieke kindje op de afdeling.

Samen hebben we veel mee gemaakt. Bij ons verliep de weg met enige hobbel en bobbel berg opwaarts. Maar wat hebben wij veel verdriet gezien en ervaren naast ons eigen verdriet.

In de 4 weken op de ic hebben we ook 4 kindjes zien weg vliegen. En dan is je zorg en angst om je eigen wonder nog groter. Zo kwetsbaar en klein.

In maart, na 4 weken ic gingen wij verhuizen naar een streekziekenhuis. Wat een verandering! Er viel een stuk angst van onze schouders. Maar nu mochten we nog meer zelf zorgen voor ons kindje. Ze mocht in bad, we mochten meer buidelen en wat een geweldige verpleegkundigen.

Helaas duurde het toen nog voor mijn gevoel heel lang voordat we naar huis mochten.

Onze kleine dame had nog steeds ademondersteuning dmv een neusbril. En als het weer even goed ging dan kwam er weer een dip.

Zo terleurstellend want wat wou ik haar graag mee naar huis !! 

Steeds zagen we weer kindjes vertrekken, steeds opnieuw afscheid en hopen dat wij de volgende mochten zijn.  

Vriendschappen werden gesloten en ervaringen gedeeld.

Het waren bijzondere maanden met vele dipjes maar ook mooie momenten. 

  

Onze prematuur nu !!

De afgelopen dagen schreef ik ons start-avontuur van onze prematuur.
Inmiddels is deze kleine dame een echte peuter ! En ze doet het super !!

1 a 2 keer per jaar gaan we op bezoek bij de kinderarts voor een check-up en voor haar longetjes want waarschijnlijk hebben deze toch schade opgelopen door haar vroeggeboorte.

Maar verder …. is ze een gewone peuter !

Helaas heb ik de eerste jaren van haar leven vaak mijn zorgen gehad. Vooral tijdens de ziekenhuisweken. Zoveel dipjes, zoveel onderzoeken, medicijnen. Maar ook thuis.

Ik heb haar regelmatig moeten verdedigen en geprobeerd om het prematuur-stempeltje te wissen.

Want bij het minste en geringste werden we al doorgestuurd naar de kinderarts.Terwijl dit soms echt niet altijd nodig was.

Maar ook het krijgen van verkeerd advies bijv. Bij het consultatiebureau kreeg ik met 4 maand de tip om voorzichtig te starten met bijvoeding !! Echt niet. Want het was pas 1 maand na de uitgerekende datum.

En dat die vervelende virussen: RS, Rhino. Onze dame heeft hier extra veel last van.

Het 1e jaar was een zorgjaar maar het gaat steeds beter.

De herfst blijft een drama. Steeds verkouden en drakensnot (volgens peuter) maar verder … Niets bijzonders.

En dan zie ik zomaar ergens op het internet deze tekst weer. Ik las het ook tijdens de ziekenhuisperiode ergens. Maar het is waar.

Wat is het bijzonder om je kindje te zien ontwikkelen. Een transparante huid, bijna geen nageltjes, geen tepeltjes, overal donshaartjes ed.

Alles zie je ontwikkelen en groeien. Helaas wel met de nodige toeters en bellen en zorgen. Maar ik heb geprobeerd om keer op keer mijn positieve dingen hierin op te zoeken. En dat was best moeilijk.

Wat ben ik dankbaar dat onze dochter zo’n kanjer is !! En het ziekenhuispersoneel zo goed voor haar hebben gezorgd. Het ziekenhuis was 3 maanden ons 2e huis en het voelde goed en veilig. We lieten haar met een goed gevoel achter als we naar huis gingen.

Ik had dikwijls moeite mee. Vooral als ze wakker was en ik naar huis moest om te zorgen voor onze oudste en op vele andere momenten.

Dankbaar ben ik dat ik haar 3 maanden moedermelk heb mogen geven. Helaas de eerste 2 maanden via de kolf en vervolgens het infuus maar later fles en via borst.

Maar toen ze eindelijk thuis kwam was ik  helemaal klaar met kolven en zijn we overgestapt op de fles. (Er lag een voorraad melk in de vriezer )

Maar een kindje is en blijft een wonder !! 

Wereld prematurendag

  

Vandaag is het wereld prematurendag. Een dag dat we stil staan bij alle te vroeg geboren kindjes.

WERELD PREMATURENDAG vraagt aandacht voor gevolgen vroeggeboorte. Een derde van de moeders is niet bekend met het risico van een te vroeg geboren kind. Meer dan 80% is zich niet bewust van het feit dat een kind geboren onder de 37 weken prematuur is. Dit blijkt uit een wereldwijd onderzoek van healthcarebedrijf Abbott, dat ook in Nederland moeders ondervroeg. De baby komt voor de 37e week ter wereld. Dit kan gevolgen hebben voor het kind. Zowel op korte als op langere termijn. Http://prematuren.weebly.com/

Ik nam jullie al mee op onze reis in de wereld van prematuur. Want ook onze dochter is prematuur.

Ze is geboren na een zwangerschap van 27 weken. 

De afgelopen dagen schreef ik over haar komst. De komende dagen over het verdere ontwikkeling tot nu.

Kleine kanjers – wat is jouw power ? 

  

Neem eens een kijkje op de site van Kleine kanjers. Hier staan verhalen over kleine kanjers en informatie mbt kleine kanjers. 

Prematuur 4

en daar was ze. Onze mooie kleine meisje. Maar o wat klein !!

Haar hoofdje niet groter dan een sinasappel, armpjes zou dun als bijna een vinger, haar huidje doorzichtig, kleine donshaartjes, een klein neusje en mondje, hetzelfde als haar broer !!

Welkom klein wonder !! Vanaf nu start ons grote avontuur.

De eerste nacht ervaren wij als heel spannend. Papa moet helaas naar huis en mama logeert een nachtje op de kraamafdeling. En onze kleine dame, zij ligt elders in het ziekenhuis. Wat voelt dit raar en verdrietig. Een aantal dippen in de ademhaling maar verder gaat het “goed”. De eerste nacht zijn wij goed doorgekomen.

In totaal verblijf ze bijna 3 maand in het ziekenhuis. 4 weekjes Beatrix kinderziekenhuis (UMCG) en de overige weken in het Martini.

Dagelijks brengen we heel veel uurtjes door naast de couveuse en later naast het wiegje.

Dikwijls wil ik haar gewoon meenemen, met haar wandelen, langdurig alleen met haar knuffelen, in bad doen wanneer ik dat wil. En ik wil alleen zijn met haar.


Maar … Het kan niet. Onze dame zit verbonden aan allerlei snoertjes. Ze kan nog niet zonder zuurstof.

De weken kruipen voorbij. Maar … Ze doet het super, lieve Roos. Ze drinkt goed en heeft verder geen complicaties overgehouden aan de vroeggeboorte.

De uitgerekende datum nadert : 23 mei. We hopen zo dat ze op die dag mee mag naar huis. Op 16 mei komt de verpleegkundige ons verrassen. Je mag naar huis !!!! morgen !!!! Wat zijn we blij.

17 mei. Vol trots lopen we richting de uitgang. We hebben afscheid genomen van de afdeling en verpleegkundigen. Het voelt vreemd om je mee te nemen maar ook zo fijn !!! Eindelijk gaan de geboorte-kaartjes de deur uit en de ooievaar hangt buiten. Welkom thuis !!

roos thuis

Prematuur 3

dinsdagnacht. Mijn buik rommelt. Ik vraag de verpleegkundige wat dit betekend. Zij verteld dat de wee├źnremmers zijn uitgewerkt en dat mijn lichaam daarop reageert.

Later die nacht krijg ik harde buiken. Op de verloskamer wordt ik aan de ctg gelegd. Ik voel me alleen. Mijn vriend slaapt thuis, de verpleegkundige volgt in een andere kamer de ctg en ik bedenk me opeens dat deze uk een deze dagen misschien geboren gaat worden.

Terug op de zaal realiseer ik me ook dat we nog geen helemaal geen naam hebben vastgesteld. Ik mail mijn vriend en geef mijn naamkeuze aan. (Ik blijk dit naar zijn werkmail te hebben gezonden ­čśĽ)

De harde buiken volgen steeds regelmatiger en smorgens rond half 11 wordt mijn bed verschoond en op het moment dat ik uit bed stap voel ik dat het kindje in mijn buik zakt.

Ik app mijn vriend dat hij moet komen. Hij is er snel, hij werkt gelukkig in de buurt van het UMCG. Zodra hij er is gaat alles opeens heel snel.

We gaan naar de verloskamer en daar wordt om 13.00uur onze dochter Roos geboren. (Bijna met vlies)  

   
 

Ze huilt en is roze !! Papa gaat meteen haar en met het medisch team mee naar een ander kamertje voor de check up. Onze kleine meisje lichter dan een pak suiker, iets groter dan 30 cm.

Welkom klein wonder !

Prematuur 2

in mijn vorige blog vertelde ik de inleiding naar de geboorte van onze dochter. En hier het vervolg.

De ambulance komt me ophalen bij de verloskundige. De broeder zegt: ik heb je eerder gezien. Ik antwoord: vast niet. Ik ben nog maar 1x met de ambulance meegereist .

Hij zegt dat klopt. Daar was ik bij. Hoe bijzonder is dat ?

De rit maar het UMCG was alles behalve leuk. Met toeters en bellen gingen we op weg. Maar ik had niet echt het gevoel dat onze uk ieder moment zou komen en vond die toeters en bellen niet echt nodig.

 In het UMCG deed de arts controles en kwam tot de conclusie dat alles eigenlijk wel goed verliep. Behalve dat ik al 4cm ontsluiting had bij een zwangerschap van 26 weken.

Ik werd op een kamer geplaatst met antibiotica, wee├źnremmer, longrijpers en rust. Zelf had ik echt niet echt het gevoel dat de uk zou komen maar in je hoofd bedenk je ondertussen van alles.

Ik kwam het ziekenhuis binnen op zondagavond. De arts vertelde me op dinsdag dat de weeenremmers nu afgebouwd zouden worden en daarna volgt een dag rust en eventueel opnieuw weeenremmers.  Maar als alles die nacht rustig zou blijven ik de volgende dag naar huis toe mocht. Dit vond ik een fijn vooruitzicht want ik miste mijn peuter thuis enorm.

Ook het gesprek met een kinderarts van de NICU verliep prettig. Een afspraak voor een rondleiding op de ic voor pasgeborenen zouden we later die week inplannen want er was immers geen haast.

Tja toch dacht onze kleine er andes over. Lees hierover meer in mijn volgende blog.

Prematuur (1)

Ik ben mama van 2. Onze kleuterzoon werd in december 2009 geboren na de uitgerekende datum.

In de zomer van 2011 bleken we sneller dan verwacht opnieuw zwanger te zijn van een klein wondertje.

Ik weet vooral door ervaringen van mezelf en van dierbaren dat zwanger worden en zwanger zijn een wondertje op zich is.

De eerste zwangerschap was zonder bijzonderheden verlopen en deze tweede zwangerschap ook. Alle controles waten goed, ik voelde me goed en genoot van deze zwangerschap.  

In februari 2012 ben ik aan het werk in mijn peuterklas. Ik ben zwanger van ons tweede wonder.  

De griep heerst en voel me niet fit. Gelukkig is het vrijdag en bijna weekend. Tijd om uit te rusten.

Op weg naar huis rommelt mijn buik. Het maakt me onzeker maar mijn vriend zegt: de uk is vast lekker actief.

Diezelfde avond ga ik op tijd naar bed. Voel me niet fit. 

Zaterdag gaat het een beter maar op zondag toch een grieperig gevoel. We gaan met onze peuter naar ballorig. Om even te proberen de onzekerheid opzij te zetten. Na een middagje spelen gaan we weer naar huis. Ik voel me toch echt niet fit, en bij thuiskomst heb een roze afscheiding. We bellen de verloskundige en mogen meteen komen.

Onze Peuter gaat even naar de oppas en wij naar de verloskundige. Na een eerste check is het tijd voor de echo en verder onderzoek. Opeens zegt de verloskundige: ik zie de vliezen. Het dringt niet echt tot me door.

Hij gaat bellen en hoor hem zeggen ambulance !!! O Nee niet weer !!  Bij de oudste vorderde de thuisbevalling niet en gingen we per ambulance naar het ziekenhuis.

Volgende week lees je hoe het verder ging.