Dag Dick … bedankt !

Afgelopen zomer bezocht ik met onze dochter het Nijntje-huis.

Wat hadden  wij daar een super dag !!

(Ons verslag lees je hier :Nijntje-huis)
Maar gisteren bereikte ons het verdrietige nieuws: de vader van Nijn is er niet meer.

 Daar ligt hij dan zei Nijntje Pluis , hij tekende mij , gaf mij een thuis. Nu moeten we hem laten gaan , over mijn wang biggelt een traan….. bron: Monic Rietveld
Op sociaal media verschijnen de mooiste liefste en bijzondere afbeeldingen en teksten als eerbetoon aan Dick Bruna.

Bedankt Dick !


http://www.condoleance.nl/16374/dick-bruna.html

Flessen-post

 Wij zijn dol op post. Want wat is het altijd leuk om zomaar een mooie kaart met een lieve boodschap op je deurmat te vinden of  voor iemand een passende kaart te kopen, te voorzien van een boodschap en daarna te posten. 

Altijd als wij op vakantie zijn mogen de kinderen een eigen vakantiekaartje uitzoeken en naar huis sturen. Zij vertellen hun boodschap en vervolgens schrijven wij deze samen op de kaart.

 Een leuke herrinnering aan onze vakantie.

Maar ook de opa’s & oma’s worden natuurlijk niet vergeten en dit jaar kwamen de hartvriendinnen er ook nog bij.

 Maar naast het verzenden van deze post deden we ook nog een speciale kaart op de post !  

 

Na een middagje strand gingen we een hapje eten bij  Strandpaviljoen de Branding ( echt een aanrader !!)

Bij de ingang zagen de kinderen deze kleurkaart en potloden staan.

Super leuk ! Tijdens het wachten op onze maaltijd werd er flink gekleurd en bij terugkomst in het vakantiehuisje werd er de laatste gand aangelegd. 

Vervolgens op zoek naar een fles. In ons geval een kleine petfles. We rolde de kaart op, deden het in een boterhamzakje en hup in de fles met een paar mooie schelpen van het Terschellinger strand.

 
Op onze één na laatste vakantiedag gingen we nog een middagje naar zee en gooide we de fles (na een aantal weggooipogingen) bij West aan Zee in de zee en begon de flessenpost aan zijn reis ! 

  
Zie je de fles dobberen op de Noordzee ? 
 
Nadat we een paar dagen thuis waren lag er zomaar post op de deur mat. 

Onze fles was gevonden !! De flessenpost is 3 dagen na het posten gevonden door twee kindjes op het strand van Schiermonnikoog !


Bedankt Jarne & Mara van Dongen voor het vinden van de fles en het  sturen van deze mooie kaarten ! (Helaas kunnen we jullie geen bedankkaartje sturen. Adres onbekend)

 

  Wandel~4~daagse

afgelopen week ging bij ons de wandel-4-daagse weer van start.

Dit jaar wandelen wij zelf niet mee maar onze kleine vriendjes en vriendinnetjes wel.

Speciaal voor hun gingen wij aan de knutsel.

Bij de action kochten we medailles & bellenblazers en bij de supermarkt rolletjes drop en snoepjes.

  
Vervolgens gingen we thuis aan de slag met een afbeelding van Pinterest en creeërde een mooie bellenblazer met de tekst :

Het zit d’rop.

 
 
Vervolgens alles mooi inpakken in een cellofan-zakje met plakrand en klaar ! 
 

Zoals je ziet functioneert het lint van de medaille als draaglint.

Zo hoeven onze vriendjes niet alles in de hand te dragen tijdens het wandelen.

  

Boer Boris

Het is Maart en in deze maand kosten alle boeken van boer Boris maar €10,00 per stuk !!

  
Ik kocht het nieuwste deel van boer Boris nl. Boer Boris en de eieren.

  
Dit boek is alweer het zevende prentenboek in de reeks van Ted van Lieshout en Philip Hopman. 

In dit deel hebben de kippen van Boer Boris kleurrijke eieren gelegd. Maar zijn de kippen soms ziek?  Nee, De kippen hebben extra hun best gedaan om gekleurde eieren te leggen. 

Boris wil de eieren gaan verstoppen door het héle land en de kippen gaan gezellig mee. 

Alle eieren worden na een zoektocht ingeladen maar de tractor doet het niet dus hup alles in de wagen. Maar na een bijna-botsing met de paashaas zijn alle eitjes stuk. 

Van schrik leggen de kippen opnieuw een ei, maar niet zo mooi gekleurd helaas. Er moet gauw iets gebeuren ! Hoe komen ze aan mooie gekleurde eieren ? 

Dit is echter een perfect boek voor de pasen met mooie illustratiesen zoekopdrachten. Want waar liggen alle eieren verstopt ? 

    

onze prematuurdochter

Als afsluiting een kleine blik in ons foto-album. Ik plaats hier wat algemene foto’s want tijdens het bladeren in het album merk ik toch dat veel foto’s te persoonlijk zijn om hier te plaatsen.

Maar jullie kunnen wel zien hoe klein ze was en wat er zoal bij ons centraal stond.

Iedere stap vooruit was een mijlplaal.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Hier werd je geboren.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
wat was je klein !!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
(borst)voeding kreeg je via de sonde.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Bijna 3 maanden zat jij met deze snoertjes verbonden aan de monitor. ( dit was 1 van de vele setjes)
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
maart 2012. Je verhuisd naar het Martini ziekenhuis.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
maart 2012
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
je wordt groter en groter
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
1e paasdag. Je verruilt je couveuse voor een wiegje ! Je kan jezelf goed warm houden en weegt nu circa 2 kg.
Groningen-20120513-00909
mei 2012
roos thuis
17 mei ! We gaan naar huis ! Welkom thuis Roos. Je weegt nu iets meer dan 3 kg
IMG_0092
Grote broer mag trakteren bij de opvang en de geboorte-kaartjes gaan op de post.
Veendam-20120629-01208
juni 2012
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
februari 2013. We nemen een kijkje op de ic voor pasgeborenen.  (dit voelt heel vreemd)
Veendam-20120801-01541
oja, en bloedprikken is helaas te vaak vaste prik. Je gaat dit steeds minder leuk vinden en mama vindt het ook echt niet leuk meer. Je hebt zoveel verdriet.
Veendam-20120520-00968
augustus 2012 . Een klein lief tevreden meisje
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Hieper de piep 3 jaar.

Prematuur-mama

ik ben een mama van een prematuur. Het is bijzonder en speciaal.

De eerste dagen, weken bestonden uit angst, vragen en zorgen.

Net bevallen, gezond verklaard en hup je mag de volgende dag naar huis. Helaas zonder kind maar wel met heel veel zorg om je kindje.

Maar al snel weet je je weg te vinden en leer je allerlei medische termen en je nieuwe dagritme te vinden tussen thuis, ziekenhuis, peuter thuis en baby. 

Saturatie, apeneu, ctg, dip, codeine, couveuse, Infarct, infectie, transfusie, neusbril, cpap, buidelen, bilirubine-lamp, verpleegkundige, kinderarts, co-assistent, geen onbekende woorden.

prikjes, echo’s, ctg, oogcontrole, bloedtransfusie’s, het hield niet op.

En alle piepjes, ook wij weten bij welk piepje we de monitor in de gaten moeten houden of wanneer we ze mogen negeren.

Naar mate de dagen weken werden, werden wij bekende op de afdeling en leerde we ouders kennen. Ouders met een eigen verhaal. Een verhaal mbt hun zieke kindje op de afdeling.

Samen hebben we veel mee gemaakt. Bij ons verliep de weg met enige hobbel en bobbel berg opwaarts. Maar wat hebben wij veel verdriet gezien en ervaren naast ons eigen verdriet.

In de 4 weken op de ic hebben we ook 4 kindjes zien weg vliegen. En dan is je zorg en angst om je eigen wonder nog groter. Zo kwetsbaar en klein.

In maart, na 4 weken ic gingen wij verhuizen naar een streekziekenhuis. Wat een verandering! Er viel een stuk angst van onze schouders. Maar nu mochten we nog meer zelf zorgen voor ons kindje. Ze mocht in bad, we mochten meer buidelen en wat een geweldige verpleegkundigen.

Helaas duurde het toen nog voor mijn gevoel heel lang voordat we naar huis mochten.

Onze kleine dame had nog steeds ademondersteuning dmv een neusbril. En als het weer even goed ging dan kwam er weer een dip.

Zo terleurstellend want wat wou ik haar graag mee naar huis !! 

Steeds zagen we weer kindjes vertrekken, steeds opnieuw afscheid en hopen dat wij de volgende mochten zijn.  

Vriendschappen werden gesloten en ervaringen gedeeld.

Het waren bijzondere maanden met vele dipjes maar ook mooie momenten. 

  

Onze prematuur nu !!

De afgelopen dagen schreef ik ons start-avontuur van onze prematuur.
Inmiddels is deze kleine dame een echte peuter ! En ze doet het super !!

1 a 2 keer per jaar gaan we op bezoek bij de kinderarts voor een check-up en voor haar longetjes want waarschijnlijk hebben deze toch schade opgelopen door haar vroeggeboorte.

Maar verder …. is ze een gewone peuter !

Helaas heb ik de eerste jaren van haar leven vaak mijn zorgen gehad. Vooral tijdens de ziekenhuisweken. Zoveel dipjes, zoveel onderzoeken, medicijnen. Maar ook thuis.

Ik heb haar regelmatig moeten verdedigen en geprobeerd om het prematuur-stempeltje te wissen.

Want bij het minste en geringste werden we al doorgestuurd naar de kinderarts.Terwijl dit soms echt niet altijd nodig was.

Maar ook het krijgen van verkeerd advies bijv. Bij het consultatiebureau kreeg ik met 4 maand de tip om voorzichtig te starten met bijvoeding !! Echt niet. Want het was pas 1 maand na de uitgerekende datum.

En dat die vervelende virussen: RS, Rhino. Onze dame heeft hier extra veel last van.

Het 1e jaar was een zorgjaar maar het gaat steeds beter.

De herfst blijft een drama. Steeds verkouden en drakensnot (volgens peuter) maar verder … Niets bijzonders.

En dan zie ik zomaar ergens op het internet deze tekst weer. Ik las het ook tijdens de ziekenhuisperiode ergens. Maar het is waar.

Wat is het bijzonder om je kindje te zien ontwikkelen. Een transparante huid, bijna geen nageltjes, geen tepeltjes, overal donshaartjes ed.

Alles zie je ontwikkelen en groeien. Helaas wel met de nodige toeters en bellen en zorgen. Maar ik heb geprobeerd om keer op keer mijn positieve dingen hierin op te zoeken. En dat was best moeilijk.

Wat ben ik dankbaar dat onze dochter zo’n kanjer is !! En het ziekenhuispersoneel zo goed voor haar hebben gezorgd. Het ziekenhuis was 3 maanden ons 2e huis en het voelde goed en veilig. We lieten haar met een goed gevoel achter als we naar huis gingen.

Ik had dikwijls moeite mee. Vooral als ze wakker was en ik naar huis moest om te zorgen voor onze oudste en op vele andere momenten.

Dankbaar ben ik dat ik haar 3 maanden moedermelk heb mogen geven. Helaas de eerste 2 maanden via de kolf en vervolgens het infuus maar later fles en via borst.

Maar toen ze eindelijk thuis kwam was ik  helemaal klaar met kolven en zijn we overgestapt op de fles. (Er lag een voorraad melk in de vriezer )

Maar een kindje is en blijft een wonder !! 

Herfstblad met stoepkrijt

Het regent, het regent !    
 
Tijdens een regenachtige morgen gingen we met de peuters buiten wandelen onder een hele grote paraplu. Wauw wat leuk ! dolle pret !

Maar ook in de klas gingen we die ochtend aan de knutsel met parapluutjes van karton.


We maakte hele mooie gekleurde parapluutjes. 

Eerst gingen we aan de slag met lijm. Lekker knoeien want de peuters mochten een mooie dikke lijmlaag op de paraplu aanbrengen.

Vervolgens kregen zij een spatraampje en stoepkrijt.

We gingen krijt raspen. Alle kruimeltjes krijt vielen op de lijm met dit resultaat.